[Rancangan ini mungkin tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun]
[Budi bicara penonton adalah dinasihatkan]
[Episod 21]
Sub bY iQIYI
Oleh == ANANG KASWANDI == Follow My IG @Anang2196_sub_indo
[Episod 11: Lahir Semula]
Patutkah saya masuk sekarang?
Tiga orang masuk ke dalam
tapi hanya dua yang keluar?
Kim Soo-hyuk
saya dah agak hari ini akan tiba.
Seong-ha
saya akan balas dendam untuk awak
dan bebaskan Ma-cheol.
Awak takkan mati.
Jangan mati dulu
kita ada banyak kerja nak buat.
- Jantung dia terhenti. - Cas kepada 120 Joule.
- Sedia. - Cas kepada 160 Joule.
Cas kepada 200 Joule.
- Sudah dicas. - Sedia!
[25 Januari 1988]
Cepat.
"Saya tahu yang dia masih hidup."
"Dia akan kembali semula ke masanya."
"Sekali-sekala, saya jumpa orang yang kata mereka nampak Gong Ji-chul."
"Pegawai penjara Gong Ji-chul"
"merahsiakan yang dia memiliki sebatang pen."
[Awak umpama bintang yang melepasi saya sebentar.]
[Awak, sayangku, semoga bahagia. Awak, sayangku, cintaku.]
[Jangan kata awak kenal saya. Saya tak kenal awak.]
""Gong Ji-chul, seperti seorang penyembah syaitan,"
"tidak menyesal melakukan pembunuhan.
"Malah dia bangga akan dihukum mati"
"kerana pembunuhannya"
"adalah hasil seninya."
[31 Mei 1988]
Mari pergi ke hospital isteri awak selepas ini.
Dia akan lahirkan bayi lelaki yang sihat.
Ya, betul.
Helo?
Ini rumah Peguam Jang Hye-mi?
Kalau awak dedahkan yang saya masih hidup
saya akan bunuh awak
dan keluarga awak.
[Adakah ini bermakna awak percaya yang dia masih hidup di suatu tempat?]
Entahlah.
Saya tahu saya tulis buku ini, tapi Gong Ji-chul dalam buku saya
hanyalah syaitan yang dicipta oleh dunia ini.
Semua ini mungkin benar
tapi mungkin juga cerita rekaan yang saya tulis.
Lagipun, orang lebih suka mendengar penipuan
daripada berdepan dengan realiti yang tak menyenangkan.
Mahu sambung bahagian seterusnya?
["Ada seorang wanita yang tolong Gong Ji-chul melarikan diri."]
"Wanita ini bantu Gong Ji-chul kerana membunuh ayah tirinya"
"yang telah menderanya secara seksual."
"Wanita itu kekasih Gong Ji-chul."
"Wanita itu"
"mengandungkan anaknya."
Ada duit di dalam buku ini. Awak akan perlukannya.
Perlukah awak pergi?
Awak patut bersembunyi buat sementara waktu.
Awak nak saya siasat di mana Jung Ha-eun berada, bukan?
Buka muka surat terakhir buku ini.
Pergi ke alamat ini.
Ia sebuah hospital di Samcheok.
[290-11, Jabon-dong, Samcheok-si, Wilayah Gangwon, Hospital Wonnam]
["Dengan sisa waktu yang dia ada,"]
"dia pergi memenuhi hajat terakhirnya"
"iaitu untuk membalas dendam."
"Gong Ji-chul percaya"
"bahawa detektif yang memburu dia"
"dan kekasihnya yang dijadikan saksi mesti dihukum atas kesalahan mereka."
Ini saya, Jang Hye-mi.
Awak terlalu dingin apabila bercakap dengan bekas kekasih.
Oh, ya.
Saya nampak Gong Ji-chul
[lelaki yang awak dakwa itu.]
Awak nampak Gong Ji-chul?
7 April 1979.
[Awak ingat hari dia lakukan pembunuhan pertama dia, bukan?]
[Pada hari itu, dia bekerja di tapak pembinaan]
dan belakang badan dia cedera.
Dia tak sedarkan diri selama beberapa hari di Hospital Sooncheon.
Daripada apa yang saya ingat, pembunuhan payung kuning pada hari itu
[berlaku berdekatan Cheongshin-dong di Seoul.]
Kelakar betul.
Bagaimana Gong Ji-chul yang tak sedarkan diri
pergi ke Seoul dan bunuh seseorang?
Awak dah periksa rekod hospitalnya, bukan?
Apa yang awak cuba katakan?
Saya nak awak bunuh dia kali ini. Jangan buat silap.
Ia akan merumitkan hidup saya
kalau orang tahu Gong Ji-chul bukan pembunuh
sama juga seperti awak.
Ada sebuah hospital terbiar berdekatan tepi bagan di Samcheok.
Hospital ini dipanggil Hospital Wonnam.
Pergi ke sana.
[Hospital Wonnam]
Tuan pendakwa
saya takkan cakap tentang ini lagi dalam hidup saya.
Awak boleh pergi.
[Pendakwa Cheon Seok-tae]
Helo?
Hei, saya tahu kamu semua seludup dadah.
Saya boleh tutup kegiatan kamu. Tapi awak mesti buat sesuatu untuk saya.
- Saya perlu hapuskan lelaki ini. - Apa patut saya buat dengan dia?
Dia sudah dihukum mati. Tak guna!
Awak tanya saya apa awak patut buat dengan lelaki yang dah mati?
[290-11, Jabon-dong, Samcheok-si, Wilayah Gangwon, Hospital Wonnam]
[Hospital Wonnam]
Hei, mari sini dan tanggalkan topeng kepala itu.
Saya tak boleh periksa organnya
tapi saya mesti periksa mata dia untuk menilai gred dia.
Hei, kenapa awak nak hidup?
Untuk ambil hati dia, dia mesti hidup. Jadi jangan bunuh dia.
Saya tikam dia di organ pentingnya.
["Tak ada siapa yang saksikan kematian Gong Ji-chul."]
["Jika Gong Ji-chul masih hidup,"]
["dia akan kembali kepada kita apabila dia rasa sudah tiba masanya."]
- Jantung dia terhenti. - Cas kepada 120 Joule.
- Sedia. - Cas kepada 160 Joule.
- Cas kepada 200 Joule. - Sudah dicas.
Sedia.
Dia dah kembali.
Buat persiapan untuk pembedahan.
Dia mesti jalani pembedahan sekarang. Adakah awak keluarga dia?
Siapa nama pesakit itu?
Nama dia...
Saya dah telefon ibu bapanya. Mereka akan sampai nanti.
Sekejap. Biar saya tandatanganinya.
[Kebenaran untuk Dibedah]
Saya ibu Cheon Jong-beom.
[Heo Jin-kyeong]
Betul. Dia baru kena serangan jantung.
Itu takkan menyebabkan sebarang kerosakan otak, bukan?
Peluru itu tertanam di dalam otaknya.
Kita mesti bedah dia untuk keluarkannya
sebelum peluru itu menembusi batang otak.
Jadi maksud awak, otak dia dah rosak?
Kita akan tahu sebanyak mana kita boleh selamatkan selepas bedah kepalanya.
Saya tak boleh beri kebenaran melainkan awak boleh janji
otaknya takkan rosak.
Kalau awak tak boleh selamatkan dia tanpa pembedahan
saya akan pindahkan dia ke hospital lain.
Apa yang awak buat?
- Awak siapa? - Saya?
Saya yang selamatkan anak awak.
Disebabkan itu, saya mesti bantu dia jalani pembedahan.
Bersedia untuk pembedahan sekarang.
Kalau dia mati, kamu semua juga akan mati.
Mari pindahkan dia.
[Bilik Pembedahan Pusat]
[Gembira jumpa awak.]
Peluru itu lebih dekat dengan batang otaknya
berbanding yang kita lihat dalam imbasan CT.
Jadi kami gagal keluarkan peluru.
Jadi buat masa sekarang
kami mesti perhatikan dia sehingga peluru itu menjauhi batang otaknya.
Ada kecederaan otak?
Peluru itu berada di dalam lobus temporal dia.
Ia juga dipanggil hipokampus.
Kita akan tahu apabila pesakit bangun nanti.
Dia mungkin menghidap amnesia ringan
dan tak cam kawan-kawan atau keluarga dia.
Paling teruk pun
dia mungkin menghidap demensia atau meracau.
Apa awak cakap? "Meracau"?
Hipokampus dia dah rosak?
Nanti. Tunggu dulu.
Apabila anak saya sedar nanti
boleh awak berikan ini kepada dia? Tolonglah.
Keadaan anak awak tak stabil untuk pergi ke Amerika.
Kita tak tahu jika dia akan sedar atau tidak.
Awak tak tahukah ada peluru di dalam kepalanya?
Samseng pun tak layan keluarga mereka begini.
[Jong-woo]
Dengar sini.
Kamu akan minum tonik yang dibuat daripada daging anjing laut mulai esok.
Untuk snek, kamu boleh makan kacang saja.
Kamu tahu ada sebab mak lahirkan kamu di dalam pesawat, bukan?
Kamu rakyat Amerika.
Kamu tak perlu bersaing dengan golongan bawahan di negara kecil ini.
Jong-woo, kamu tahu yang
kalau kamu tak ambil kurikulum tambahan di Amerika
budak-budak akan buli kamu, bukan?
Mari kita mulakan pelajaran selo.
Belajar main bola sepak Amerika supaya kamu ada kawan di Amerika.
Tunggu.
Profesor Jung.
Cheon Jong-beom mesti dah kembali dari Amerika.
Apa?
Saya nampak dia semalam di Insa-dong.
Saya tak rasa begitu. Saya dah cakap dengan ibu bapa dia di telefon.
Dia ke sana sebagai pelajar pertukaran.
Saya pasti itu dia.
Tapi dia tak nampak macam dirinya sendiri.
Aura dia pelik. Dia juga nampak sakit.
Cheon Jong-beom...
Saya lakukannya sebab saya cintakan awak.
Awak nak jadi keluarga saya?
Saya juga bekas pesalah. Jadi itu menjadikan saya keluarga awak.
Awak hentak lantai dengan sebelah kaki menegak apabila menggelabah.
[Awak tak bercakap dengan mulut, tapi dengan mata.]
[Ketika inilah awak risau.]
[Cheon Jong-beom]
[Saya telefon keluarga awak. Awak pergi ke Amerika?]
[Semua salah saya. Ini semua salah saya.]
[Jong-beom, awak ada di Korea?]
Awak sibuk atau sakit?
Siapa ini?
Kenapa suara ayah sedih hari ini?
Pakar terapi itu tak datang hari ini?
Saya dalam perjalanan sekarang. Mari minum sikhye bersama-sama.
[Lokasi tak dapat dikesan]
[JFN Yu Seo-yeong]
[Dilarang Masuk, Kawasan Polis]
- Di sana. - Aduhai, siapa ini?
Awak digantung selama setahun sebab tembak pistol awak.
Ini dia Detektif Rambo.
Terangkan kepada saya.
Seorang pendaki jumpa mayat ini pagi tadi.
Nama, Kim Hui-su. Umur, 33 tahun.
Mereka jumpa ini
di bawah pokok tempat rangka itu dijumpai.
Menurut forensik, ia mesti terjatuh dari tubuhnya.
Dia pernah jalani pemindahan jantung.
Saya perlu bedah siasat dengan teliti.
Tapi disebabkan ada lekuk pada tengkorak dan tiroid patah
pesalah mungkin pukul kepalanya dengan alat tumpul agar dia pengsan
dan jerut dia dengan sejenis wayar nilon.
Teruskan autopsi.
Okey.
Biar saya lihat payung itu.
Boleh tolong berus sedikit lagi?
Untuk memanggilnya jenayah peniru, ini terlalu terperinci.
Dia dah kembali, bukan?
[Jung Sa-bin]
Tapi kenapa tertulis "Jung Sa-bin"? Nama mangsa ialah Kim Hui-su.
Sekejap. Lelaki tak guna ini tak tulis tarikh.
Ini amaran yang dia akan bunuh Jung Sa-bin.
Kenapa ayah muram saja hari ini?
[Pendakwa Kim Soo-hyuk]
- Awak siapa? - Helo.
Saya pakar terapi seni barunya. Dah sebulan saya jadi pakar terapi dia.
Nama saya Han Yi-ji.
- Bukankah awak anak dia? - Ya.
["Keajaiban Psikologi Warna"]
Awak tak rasa ayah awak
taasub dengan warna kuning?
Pesakit lain rasa aura positif dan pergerakan daripada warna kuning.
Tapi ayah awak rasa sangat bimbang dan takut.
Dia memang begitu.
Tapi saya pasti dia akan pulih. Jangan risau sangat.
Cukuplah untuk hari ini.
Kita patut makan bersama.
Ayah saya saja yang dapat sesi peribadi dengan awak.
Saya berterima kasih atas bantuan awak.
Baiklah.
[Pendakwa Kim Soo-hyuk]
Awak tak nak periksakah? Mungkin mustahak.
[Saya berada di JFN untuk rangka yang digali.]
[Mari kita berbincang.]
Saya minta diri sekejap.
Bagus.
Awak mesti dengar cakap saya
kalau awak nak anak awak selamat.
Okey?
[Sampai bila awak nak elak panggilan saya?]
Jadi awak jumpa rangka?
[Mari kita berbincang.]
Okey. Saya akan datang pada pukul 7:00 malam.
[Cheon Jong-beom]
Cheon Jong-beom?
Siapa...
Siapa awak?
Awak cakap Cheon Jong-beom dah mati.
[Mestilah dia dah mati. Dia ditembak di kepala.]
[Dia berdarah dengan banyak.]
Jadi siapa yang telefon saya?
Hanya Cheon Jong-beom yang tahu nombor ini.
Kalau dia dah mati, bawakan saya mayat dia.
Sekarang!
Awak masih hidup?
Tinggi, 167 sentimeter. Beratnya dianggarkan dalam 49 kilogram.
Kawasan temporal belah kanan ada lekuk.
Saya nampak keretakan kecil dalam pola berjejari.
Saya rasa mangsa dipukul dengan pemukul besbol.
Tetapi kawasan temporal yang retak itu bukan punca kematiannya.
Punca kematian ialah tiroid patah.
Kedua-dua tulang hioid patah.
Mangsa telah dijerut.
Cik Jung.
- Apa yang berlaku setahun lalu... - Saya tak nak cakap tentang itu.
Itu juga kenangan pahit bagi saya.
Tapi nama awak ditulis pada payung kuning yang dijumpai
bersama rangka.
Nama saya?
Saya mesti lindungi awak, Cik Jung.
Kalau saya perlukan perlindungan, saya akan telefon polis.
[Jabatan Forensik Negara]
Kalau Jong-beom pesalah
dalam kes pembunuhan payung kuning, kenapa ini berlaku lagi?
Awak nak cakap ini satu lagi jenayah peniru?
Saya tak benci awak
sebab awak tembak Jong-beom.
Walaupun awak tahu dia bukan pesalahnya
awak tetap bertegas yang dia pesalahnya.
Awak tak menyesal tembak dia. Sebab itulah saya benci awak.
Sepanjang setahun saya digantung kerja
saya cari Cheon Jong-beom.
Orang kata dia pergi ke Amerika untuk belajar.
Apabila saya periksa rekod penerbangannya
tak ada rekod yang menunjukkan dia pergi.
Saya tak ada apa-apa nak cakap lagi.
Saya dah cakap, bukan?
Saya takkan kehilangan orang milik saya lagi.
Saya tak kisah kalau awak benci saya
atau elakkan diri daripada saya.
Saya cuma nak awak hidup.
Seperti sekarang.
Boleh awak buka lampu?
Baiklah.
Maafkan saya. Kami ada banyak lampu di sini.
Nanti. Boleh awak padamkan lampu sekali lagi?
- Apa? - Tutup lampu.
Baiklah.
[Episod 22]
Saya akan dapatkan waran, jadi sita dan geledah Galeri Yuhon.
Tentu Kang Doo-cheol ada rakan subahat. Ikut dia dan cari jawapannya.
Kang Doo-cheol perlukan duit sebelum dia lari.
Tunggu di ATM di galeri dan ikut dia dari sana.
[Si miang itu akan masuk ke bank di depan saya sekarang.]
Soo-hyuk dapat tahu.
Ya.
Cheon Jong-beom...
Kenapa awak menilai orang sesuka hati dan melabel mereka begitu?
Saya rasa bukan Jong-beom yang tikam Detektif Ju.
Awak nak cakap ini satu lagi jenayah peniru?
Awak siasat kematian Im Hwa-yeong?
[Dia buat pengakuan mabuk kepada saya.]
Dia beritahu saya yang dia bunuh anak dia sendiri.
[Tapi dia benar-benar nak berubah.]
[Saya akan cuba jadi biasa mulai sekarang.]
Betulkah bukan dia?
[JFN Jung Sa-bin]
[Nombor ini tidak dapat dihubungi. Sila tinggalkan pesanan suara.]
[Lokasi tak dapat dikesan]
Profesor Yu, ini Kim Soo-hyuk.
Cik Jung ada di makmal sekarang?
Lihat bagaimana saya lukis 200 potongan dalam satu bingkai sahaja.
Mari buat dengan cepat.
Sekarang, saya akan serahkan hidup saya dan selamatkan dia.
En. Hei, cari muka awak 30 tahun lalu
dan sapalah Sa-bin.
Boleh buat dia pegang walkie-talkie?
Ini Pendakwa Kim.
Mereka mungkin nampak serupa.
[Bilik Autopsi]
[Kalau awak nak buat upacara memperingati untuk dia, beri dia buku itu,]
[Doakan dia dilahirkan sebagai orang macam Gong Ji-chul dalam hayat akan datang.]
[Gong Ji-chul sukakan buku itu.]
[Awak dibunuh pada hari paling gembira dalam hidup awak.]
[Sebab itulah awak tak boleh mereput, bukan?]
[Dia beli cincin kahwin untuk melamar teman wanitanya]
[dan dia mati]
[sebelum sempat bertemu dengannya.]
830403...
Mungkin itu ulang tahun perkahwinan.
3 April 1983...
Ini mungkin hari pertama dia jumpa pengantin perempuan.
Hari ini mungkin istimewa.
[Masa Depan Lalu]
[Ia ditemui di tempat pembunuhan di mana ibu bapa Ha-eun mati.]
Jadi jangan beritahu apa-apa pada malam pertama awak dengannya.
Mengakui tak bermakna dia akan maafkan awak.
Kalau Tess tak mengaku tentang masa silamnya kepada kekasihnya
kekasih-kekasihnya takkan tinggalkan dia
dan dia takkan jadi pembunuh.
Akhirnya, ada cara untuk buat semua orang gembira.
Bukankah mengakui kesalahan adalah tindakan berani?
["Wuthering Heights"]
Ia lebih membebankan mangsa untuk minta maaf
apabila mereka sudah terluka. Saya takkan buat pengakuan begitu.
Jadi awak rasa pesalah perlu terus sembunyikan jenayah mereka?
Tidak, mereka mesti lindungi mangsa.
Mereka patut berada di sisi mangsa
dan mati untuk mangsa apabila mereka berpeluang.
[Masa Depan Lalu]
Salju turun.
[Pada 3 April 1983,]
[salji turun pada musim bunga.]
[Ketika itulah saya nak tengok salji dengan awak sepanjang hidup saya.]
[Saya, Cha Hyung-bin, bersumpah atas nyawa saya]
[akan lindungi isteri saya, Jung Ha-eun, sampai bila-bila.]
[Saya nak tanya awak. Kenapa awak pandang saya begitu?]
[Apa maksud awak?]
[Awak seperti melihat kekasih lama.]
[Secara jujurnya, saya gementar ketika kali pertama kita berjumpa.]
Awak tak apa-apa?
Awak buat saya risau.
Apa yang berlaku kepada awak?
Awak sakitkah?
- Ha-eun. - "Ha-eun"?
Ha-eun, kenapa saya di hospital?
Awak pesakit.
Pendakwa Kim, awak betul-betul sakit.
Awak tak kenal saya pun.
Apa yang awak cakap ini? Tentulah, saya kenal awak.
Bahagian hologram mana yang buat awak terkejut?
Awak tak tahu nama saya pun sekarang.
- Jung Sa-bin. - "Jung Sa-bin"?
Siapa Ha-eun?
Awak...
Tunggu. Biar saya panggil doktor.
[Gu Hyeol-gi]
[Pendakwa Kim.]
Ya?
[Awak tahu Detektif Ju In-do dah sedar?]
[Semua orang kata itu satu keajaiban. Mereka teruja.]
"Detektif Ju In-do"? Di hospital mana?
[Apa? Awak tak ingat?]
[Dia berada di Bilik 407 di Hospital Inseong.]
[Pesakit: Ju In-do]
In-do, apa yang berlaku?
Apa?
Pendakwa Kim?
Ini saya, Hyung-bin. Cha Hyung-bin.
Saya dah matikah?
Atau saya nampak hantu?
Itukah yang berlaku?
Pendakwa Kim, saya tak rasa nak bergurau.
- In-do. - Aduhai.
Sudahlah. Cukuplah.
Macam mana dengan Pembunuh Bersiri Hwaseong?
Kami dah tangkap dia.
Bagaimana dengan Gong Ji-chul? Apa yang berlaku kepada dia?
Gong Ji-chul?
Tolonglah, dah lama dia dihukum mati.
Hentikan gurauan awak.
2021.
In-do, awak tahu apa yang berlaku kepada saya, bukan?
Detektif Cha dah mati...
Sekejap.
Apa nama kedai buku yang diuruskan oleh tunang awak?
Apa dia?
Masa Depan Lalu.
In-do, awak ada duit untuk naik teksi?
Aduhai. Awak siapa?
Awak siapa?
Ke mana?
Mari pergi ke Sungai Cheonggye.
Sila pakai tali pinggang keledar.
Tunggu sekejap.
[JFN Jung Sa-bin]
[Masa Depan Lalu]
Bukalah.
Bacalah.
[Daripada Seo Seong-ha]
Siapa Seong-ha?
Seo Seong-ha.
Satu-satunya adik saya.
Kali pertama nampak awak di sekolah terbiar, awak buat saya teringatkan dia.
Kim Soo-hyuk bunuh adik saya sama seperti dia cuba bunuh awak.
Dia tulis surat itu
seminggu sebelum dia bunuh diri di dalam penjara.
Kira berapa banyak kali dia tulis
yang dia mahu hidup.
Dia tulis 332 kali.
Kim Soo-hyuk tak guna.
Adik saya tak bunuh sesiapa
tapi dia perangkap adik saya kerana membunuh dan penjarakan dia.
Saya dah boleh berhenti bercakap tentang dia, bukan?
Sudah setahun saya cakap tentang dia.
Sebaik saja awak masuk ke rumah ini, Kim Soo-hyuk tak boleh sentuh awak.
Lelaki tak guna itu tembak kepala awak.
Selagi saya dan awak masih hidup, dia akan mati.
Dan
sebab itulah saya selamatkan awak.
Jadi
apa yang saya perlu buat sekarang?
Duduk saja
di rumah itu.
Tikam dengan pisau bukan satu-satunya cara balas dendam.
Tikam dia dengan kata-kata awak. Itu lebih menyakitkan.
Mereka bukan keluarga awak.
Kita berdua berkongsi bersama sebab kita sekeluarga.
Jangan lupa. Awak ada segala-galanya.
Rumah besar, duit
otak, kelayakan dan rupa.
Nikmatilah semuanya. Awak boleh miliki semuanya.
Awak pemilik rumah ini. Awak faham?
Oh, ya. Saya upah wartawan.
Cheon Seok-tae tak boleh layan awak dengan teruk mulai sekarang.
Tak, awak salah sebut.
Menurut doktor, minda separa sedar awak ingat semuanya.
Kalau awak tak ingat
ikut naluri saja.
[Terima, tolak]
Helo?
[Ini Ketua Pendakwa Cheon Seok-tae?]
Siapa ini? Macam mana awak dapat nombor saya?
[Ini Wartawan Na Won-seong daripada Harian J.]
[Kami mendapat maklumat.]
[Saya dengar anak awak ditembak oleh seorang ahli geng]
[dan keadaannya kritikal. Betulkah?]
[Berita ini sudah tersebar dalam kalangan agensi media lain.]
["Ayah yang Kejam yang Bakal Dilantik"]
["Menjadi Peguam Negara dan Anaknya yang Bermasalah."]
Melainkan awak nak kehilangan kerja
jangan guna helah kotor untuk jatuhkan saya dengan khabar angin tak berasas.
Awak patut belajar untuk periksa faktanya dulu.
Di mana dia sekarang?
Mak! Jong-beom dah balik.
Saya ingatkan dia ada di Amerika.
[Cheon Seok-tae]
[Minda separa sedar awak ingat semuanya.]
[Kalau awak tak ingat,]
[ikut naluri saja.]
Jong-beom.
Macam mana kamu boleh ada di sini?
Kamu tak pergi ke Amerika. Ke mana kamu pergi selama ini?
Saya baik-baik saja. Saya sihat sekarang.
[Awak anak orang kaya selama 23 tahun.]
Selera kamu pun dah berubah?
Jong-beom, bau timun pun kamu benci.
Bagaimana dengan kolejnya?
Saya beritahu kolejnya yang dia berada di Amerika sebagai pelajar pertukaran.
Kamu boleh mula ke kuliah minggu depan.
Oh ya, Jong-beom.
Kamu tahu ayah kamu akan dilantik menjadi Peguam Negara minggu depan, bukan?
Memandangkan dia dah balik, apa kata kita ambil gambar keluarga bersama?
Kita akan jadi keluarga yang sempurna sekarang.
Sekurang-kurangnya, pura-puralah kamu nak. Ada temu bual keluarga juga.
Baiklah, ayah.
Beri dia kad kredit. Jangan suruh dia buat kerja sambilan.
Kita semua perlu berhati-hati selama sebulan.
Jong-woo, kamu pun sama. Layan abang kamu baik-baik.
Jong-woo, kamu tak perlu ke luar negara untuk belajar.
Belajar untuk TOEFL susah, bukan?
Susah sangatkah nak dapat 80 markah untuk ujian itu?
Saya boleh belajar bahasa Inggeris daripada Jong-beom.
Boleh ajar saya?
Saya pasti awak lebih fasih berbahasa Inggeris daripada saya.
Jong-beom, apa kata kami belikan kamu kereta?
Boleh tak kamu berhenti bawa motosikal itu?
Mak tak suka.
Okey, saya akan berhenti.
Jong-beom, ayah nak cakap dengan kamu.
Beritahu ke mana kamu pergi dan kamu tinggal dengan siapa selama ini.
Saya tak ingat.
Pendakwa Kim Soo-hyuk.
Walaupun dia digantung kerja kerana kejadian tembakan itu
dia cari kamu.
Mak kamu beritahu yang kamu ke Amerika, tapi tak ada rekod penerbangan kamu.
Kamu tinggal di mana dan dengan siapa?
Kalau saya ingat lagi pun, saya tak nak beritahu ayah.
Ayah menjerit dan menakutkan saya.
Kamu ingat ini?
Keluar.
- Saya perlu ke suatu tempat. - Kamu seriuskah?
Baiklah. Ayah akan beritahu pemandu. Kamu boleh pergi.
Awak nak ke mana?
Masa Depan Lalu.
Apa?
Bawa saya ke kedai buku terpakai berhampiran Sungai Cheonggye.
Begitu rupanya. Sungai Cheonggye?
Tolong hentikan kereta.